TERUGBLIK > Bezoek Los Arcos

Bezoek van Los Arcos aan de Hospitaleros op 11-9-2008 te Mechelen

Verslag onder de foto's

















Bezoek van Los Arcos aan het Genootschap

Een nog slapend Mechelen zag, toen het verveeld één oog opentrok, die elfde september een groep blije mensen voor zijn kathedraal staan. Want daar was het rendez-vous gepland van ons Genootschap en van onze hospitaleros met hun bezoekers uit het verre Spaanse Los Arcos. Met 42 waren ze, die Spaanse vrienden, en ze droegen allen hun “traje de fiesta”: witte blouse of hemd waarop een rode halsdoek prijkte. En het werd die dag een ware fiesta. Je had er moeten bij zijn. Na wat perikelen met het parkeren van de bus en het afladen van de door hen meegebrachte geschenken werden onze gasten op koffie en koekjes getrakteerd in de stijlvolle Merodezaal van het DPC.
Waarna Miet, als voorzitster van onze werkgroep hospitaleros, alle aanwezigen en vooral Gerardo, ons erelid, Jesús Tanco, directeur van de Asociación de  Navarra, Maite, gemeenteraadslid en echtgenote van duivel-doet-al Javier welkom heette. Zij herinnerde aan het beginstadium van de gemeenschappelijke werking en hoopte dat ons genootschap zich nog vele jaren ten dienste zou kunnen stellen van Los Arcos. Nadat Rik, op zijn beurt, in naam van het Genootschap de aanwezigen had begroet en aan Gerardo het geschenk van het Genootschap had overhandigd ( het boek “El Cordero Místico” van Peter Schmidt en ons boek over de romaanse kunst) namen achteraf erelid Gerardo en Jesús Tanco het woord. Zij drukten hun waardering uit voor het door ons Genootschap totnogtoe verrichte werk en overhandigden  ons een plakket. Als symbool voor het in 1997 gepleegde telefoongesprek tussen Gerardo en Miet werd haar een kistje "reserva" van dat jaar aangeboden. Daarna verwoordde Maite, de dank van het gemeentebestuur van Los Arcos, overhandigde een kader met het wapenschild van Los Arcos en legde Miet en Rik  een rode halsdoek om als symbool van verbondenheid met hun dorp.
Daarna brachten Roos en Rik een algemeen overzicht van de werking van ons genootschap aan de hand van projecties.
En vermits het toen al naar één uur toedraaide werd onze bibliotheek bezocht en zakten we stilaan af naar het restaurant waar ons een aperitief wachtte geschonken door onze “masajista” Carlos en daarna ging het aan tafel. Het middagmaal dat door ons genootschap werd aangeboden werd herhaaldelijk door onze Spaanse vrienden aangenaam onderbroken door Spaanse liederen en het “Aurora del Peregrino”. Fantastisch! Hadden ze in het DPC waarschijnlijk nog nooit meegemaakt.
Deze feestelijke dag werd besloten met een rondleiding in de stad Mechelen en toen iedereen weer de bus instapte werd hier en daar een traan weggepinkt. Begrijpelijk. Je zou voor minder. ¡Adiós queridos amigos y hasta pronto!