Limburg > Cross Mundos 26112010
JACOBSKERKENPAD LIMBURG, ‘DANK JE WEL’-AVOND

Cross Mundos, Tongeren
Vrijdag 26 november 2010
 
‘Cross your fingers’, zeggen de Engelsen. Dat is een wens als een belofte voor een goede afloop. Zonder de plaatselijke vrijwilligers en uiteraard de plannenmakers zou het nooit zo prima gelukt zijn, het Jacobskerkenpad in Vlaanderen.
Negen etappes liepen heel of gedeeltelijk over Limburgs grondgebied, van Attenhoven tot Betekom (etappes 5-13). Hiervoor was er een meervoud aan organisatoren en medewerkers. Zij combineerden bestaande wandelroutes, stippelden nieuwe slome wegen uit, googleden zich naar bezienswaardigheden en overnachtingsplaatsen of diepten ze op uit hun eigen kennis van de streek, telden de kilometers met zoveel vindingrijkheid en enthousiasme dat het nog warm nazindert.
Op vrijdagavond 26 november liep er voor hen één weg naar Cross Mundos, een centrum voor vorming en mondiale cultuurbeleving in Overrepen-Tongeren, één route naar een dankjewel van jewelste. Het Compostelagenootschap Limburg had het plezierige genoegen de Limburgse medewerkers van de juni- en julidagen 2010 er welkom te heten en zo zijn waardering uit te drukken voor al het werk dat geleverd werd. In de lekkere warmte van Sonja’s houtkachel hebben en werden ze genoten aan wisselende tafels, kwamen ze op verhaal en deden ze verhalen op, anekdotes, bevindingen …
Mozart, Beethoven, Bartok, Verdi. Wie hoort niet in het rijtje?
Wij horen voor altijd in het rijtje van de JKP-medewerkers, ook al zouden we er doof voor zijn. Proficiat!
Egfried zorgde voor een goede Spaanse ‘Irache’, Mathieu, met de hulp van Riet, voor de ‘bocadillos’ en de koffie, Ria voor de ‘tapas’ en Hugo voor het beeldmateriaal - ons werk, onze deelname.
Toen de begroeting en de gesprekken al een eindje opgeschoven waren, nam Egfried, als voorzitter, het dankwoord en plooide de plannen open voor de Limburgse activiteiten in 2011. Verheug je op o.a. de uitgave en presentatie van de Via Limburgica in Alden Biesen en het stappen ervan in juli, de infodag in Neerpelt, de voorjaarsontmoeting, een eventuele barbecue … en gezellige ontmoetingen.
“Je zou van elke dag iets moeten overhouden,” ging Myriam Van hee mij vooraf.
“Het geluk jullie weer te zien, jullie gesprekken te horen, het mee te maken hoe je binnenste groeit als iemand zegt dat het goed zou zijn ‘hier’ terug te komen” * - misschien, dacht ik, bijwijlen, somwijlen … voor het Via Limburgicapad in het voorjaar, … of voor het permanente JKP-pad.
En later, toen het vuur in de avond ging liggen, vertrokken als Emmaüsgangers de gasten, wat wil zeggen: we zijn in goed gezelschap geweest.
“Wij kijken hen na,
  wij horen hun stemmen, nu stappen zij in,
  wij horen de autoportieren, wij blijven
  staan aan de rand van de nacht”
- dankbaar -
“nu steken zij lichten aan, zij (ver)trekken” *
huiswaarts, met het kromstafje van een snoepJacobus en tekstjes, waarvan we hieronder enkele bundelen.
                   
* Naar Myriam Van hee in ‘Buitenland’ (2007), een bundel poëzie over onderweg zijn,
ontheemd zijn, de zin van wandelen, zoekend in landschappen naar geborgenheid …

Wandelaar, je sporen                       Alle waarheid van de wereld bevindt zich daar
zijn de weg, en zij alleen.                 en laat zich kennen in die grote, weidse panorama’s.
Antonio Machada                          Danièle Sallenave


het geheim van de wereld is het zichtbare           Landschappen -

niet het onzichtbare                                            je hebt plotseling de pijn van het hart van een reiziger geheeld.
Rutger Kopland (Pessoa)                                Chang Gang-sheng


Iedere pelgrimstocht die de moeite waard is, brengt ons thuis,

en ook iedere verre reis ter wille van liefde.
Donald Masterso
n

Ria Bruggen