TERUGBLIK > Doorleefdag Abdij Roosenberg
Doorleefdag Abdij Roosenberg, Waasmunster – 29 september 2012

"Gelukkig de mensen … met de pelgrimsweg in het hart.”


=>Foto's onderaan

Een boeiende beZINning in en rond een sober en sereen abdijdecor op een prachtige nazomerdag. Met een inspirerend onderwerp: pelgrimeren vanuit bijbelfragmenten van Lukas.
Op weg gaan naar een doel, niet dolen. De weg krijgen, niet zoeken. Zoals Jezus op weg van Galilea naar Jeruzalem. Volgen in de zin van vergezellen. Vooropgaan in kwetsbaarheid, zonder zekerheid, het vertrouwde achter je laten, met enkel je rugzak zo licht mogelijk.
(Ria Bruggen uit Neeroeteren)

Het was voor ons de eerste keer dat we deelnamen aan een ‘event’ van het Compostelagenootschap. Meteen was duidelijk dat de aanwezige groep mensen van heel diverse pluimage was, maar ze hadden dezelfde schittering in de ogen en in de ziel. De verdieping in de psalmen en in de tien hoofdstukken van het Lukas-evangelie ’s morgens werd op een heldere en meeslepende manier gebracht. Wij hebben geen traditie van Bijbelstudie, maar werden getroffen door de heldere, doordachte en toepasbare gedachten die bij deze Bijbelteksten naar voor geschoven werden. Ook het namiddagprogramma met aansluitende bezinning sprak ons heel erg aan. We kregen er de gelegenheid om op enkele van de vele vragen die we nog hebben omtrent onze plannen voor komende zomer, een praktisch antwoord te krijgen tijdens de wandelingen van het ene naar het andere punt. Maar door de getuigenissen in de diepte van de verschillende ervaringsdeskundigen bij de stopplaatsen -en onderweg- werd ons duidelijk dat een tocht naar Compostela een levenservaring wordt om naar uit te zien!
(Pieter en Mieke Hanssens uit Marke)

Het was zeer deugddoend om mij samen met andere pelgrims te laten inspireren en te laten be-indrukken in dat mooie kader van de abdij van Waasmunster.
Vooral de sessie in de voormiddag omtrent de samenhang tussen pelgrimeren en de psalmen en het Lucas-evangelie vond ik heel boeiend en bevrijdend.
Ook het samen een eindje op weg gaan met andere pelgrims in de namiddag om te reflecteren en te genieten van poëzie en natuur was zeer verrijkend.
Ik kan alleen maar zeggen dat er te weinig dergelijke mooie initiatieven worden genomen in het genootschap. Toch is (denk ik) spiritualiteit en zingeving een belangrijke component binnen het gegeven van het pelgrimeren, maar steeds wordt het praktische en materiële aspect benadrukt.
Kan het te maken hebben met een te geringe interesse bij vele pelgrims? Of is het te veel een elitaire (?) aangelegenheid die weinigen aanspreekt? Of heeft het juist te maken met het geringe aanbod van dergelijke initiatieven?
(Eric Dierynck uit Zwijnaarde)

Zaterdag, 29 september is een dag die ik zal blijven koesteren . Van de ontvangst in de prachtige rustgevende abdij Roosenberg tot het einde met de aangrijpende vertolking van het pelgrimslied door Johan. "Gelukkig de mensen die het pelgrimeren in hun hart dragen”, het blijft nazinderen en zou eigenlijk ons huidig logo kunnen vervangen. De begeesterende uitleg over het Lucas evangelie door Luc, de door de zon belichtte wandelingen met de besproken intenties in een ongedwongen sfeer, je zou zo je rugzak pakken, de deur dicht doen en vertrekken. Eenvoud, stilte en openheid. Meer heeft een pelgrim niet nodig en dat was er op zaterdag 29 september. Met dank aan al de medewerkers voor deze inspirerende dag.
(Koen De Witte uit Brugge)

Met zicht over de vallei en de bossen van Waasmunster hielden wij langs de trage wegen rond de abdij drie bezinningsmomenten. Johan reflecteerde vanuit een historische achtergrond op citaten van illustere pelgrims. "Ik verlang een wereldburger te zijn, gelijk aan iedereen, maar nog liever een pelgrim!” (Erasmus).
"Geluk is eigenlijk een andere naam voor vreugde, tevredenheid, vriendschap, vrede”, gaf Jules ons mee vanuit zijn ervaring van het op-weg-zijn. Op de begraafplaats van de zusters van de abdij wachtte Willy ons op met zijn poëzie. Hij was op zijn camino geraakt geweest door de stille aanwezigheid van de eeuwenoude stenen van de Romaanse kerkjes en de kerkhofmuren. " ... Treed traag en schroomvol naar binnen, hierbinnen bewaren de stenen vele eeuwen, vele stiltes, vele gebeden”. Een sprekende stilte. Las piedras hablan!
De waarde van die rustpunten van de pelgrim konden wij nog eens in de kapel ondervinden.
(Jacques Devos uit Ruiselede).

Foto's
Door op de foto te klikken kan je deze vergroten (daarom werkt alles wat trager)
Terg naar top

















Top